Promocja!
Oś czasu
  • Do 1914
  • 1914-1918
  • 1918-1939
Dzienniki

Wybór i opracowanie, redakcja: Agnieszka Knyt

Konsultacja historyczna, posłowie, przypisy: prof. dr hab. Janusz Odziemkowski

Opracowanie graficzne: rzeczyobrazkowe.pl

Warszawa 2015, wydanie I
Wydawca: Ośrodek KARTA
Oprawa: miękka ze skrzydełkami, 424 strony
ISBN 978-83-64476-24-2

Z serii: Świadectwa XX wiek

Zawadiaka

Dzienniki frontowe 1914–1920

Jerzy Konrad Maciejewski

Cena:

34.00  27.00 

Opis książki

Nie było w Polsce wielu ludzi, którzy z takim oddaniem relacjonowaliby na bieżąco kolejne etapy naszej historii. Regularne zapisy dziennikowe Maciejewski zaczął prowadzić jako 16-latek, całe świadectwo jego życia to wielotomowy zbiór rękopisów oraz dorobek dziennikarski i pisarski. Książka ta zawiera najważniejsze fragmenty dzienników i wspomnień, opisujące przygody Autora na froncie i na tyłach w czasie najtrudniejszym dla Polski – gdy przez Rzeczpospolitą przetaczały się kolejne wojska, aż do ostatecznego ustalenia granic w 1921 roku. Pełny opis

Pełny opis

„Na śniegu leży rozciągnięty bolszewik: w butach z ostrogami (pewnie oficer), obnażony w pasie, dookoła krew, smagłe ciało przewinięte czerwonawym bandażem, żyje. Jeden z żołnierzy 4 kompanii zaczyna ściągać mu buty. Nie chcą złazić. Brutalnie opiera swoją nogę w kroku rannego i ciągnie… Ranny stęknął. „A ty, sk…synie, żyjesz?!” – dwie kule w łeb skończyły jego żywot i buty w końcu zdjęto.”

(Zalatyczówka, 23 lutego 1920)

„Po co ta wojna?! Odbieramy Kresy? Ależ na tych „Kresach” 80 procent ludności to Rusini, Żydzi lub Rosjanie, a więc – wrodzy. Gdybym nie był żołnierzem, zostałbym anarchistą.”

(Szczodrowa, 30 marca 1920)

„Nie wiedziałem, dokąd się skierować. W hollu postawiłem ją na podłodze, później usiłowałem ułożyć na ziemię. Broniła się, w trakcie zmagań omal nie przewróciła jakiejś drabiny, dużych sprzętów stojących przy ścianie. W końcu uległa, oddała mi się, stojąc.”

(Szczodrowa, 1 kwietnia 1920)

„Obejrzałem się rozpaczliwie w tył. Wszystko przepadło! Trzeba się cofać! Gdzie porucznik? Zobaczyłem go rozciągniętego na wznak na ziemi. Przystawił browning do skroni. „Panie poruczniku, co pan robi?!” Zwrócił na mnie zamglone spojrzenie. „Ranny jestem – rzekł z uśmiechem i pociągnął za cyngiel.”

(Milatyn Nowy, 5 września 1920)

Inne z serii: Świadectwa XX wiek

Uchwycić życie. Wspomnienia, dzienniki i listy 1930-1989 Dzienniki. Tom II. 1983–1987 Dzienniki. Tom III. 1916–1919 Lwów w cieniu Kołymy Zamojszczyzna. 1918–1959 Dzienniki. Tom I. 1953–1982 Dzienniki. Tom II. 1914–1915 Dysydenci Gorzkie lata Dzienniki. Tom I. 1911–1913 Neger, Neger… Mężczyźni z różowym trójkątem Droga na Północ

Zobacz wszystkie...

Kup Ebooka